سه شنبه، ۲۴ مهر ۱۳۹۷
خانه / محرّم و صفر / عبرت‌های داستان کربلا – بخش سوم

عبرت‌های داستان کربلا – بخش سوم

عبرت‌های داستان کربلا - بخش سوم - احمد ذاکریتبلیغات، طمع و ترس

خصوصیاتی که در شماره گذشته برای یزید برشمردیم مانع بزرگی بود تا معاویه بتواند به‌راحتی او را به‌عنوان خلیفه بعد از خود منصوب کند. لذا ابتدا تصمیم گرفت تا برای او از مردم شام بیعت بگیرد. جالب است که باوجودآنکه یزید در مقابل چشم همین مردم کارهای زشت را مرتکب می‌شد بااین‌حال اکثر مردم شام با او بیعت نمودند. مخالفان نیز به خاطر انگیزه‌های مادی مخالفت می‌کردند نه اینکه یزید را لایق این سمت ندانند. و اینان نیز بعد از دریافت پول و امکانات مادی از معاویه با یزید بیعت نمودند.

طمع زیاد و پول‌دوستی یکی از بدترین صفات اخلاقی است که باعث می‌شود انسان طمع‌کار حتی عقیده خود را نیز انکار کند و حق و حقیقت را زیر پا بگذارد.

امام حسین علیه‌السلام در فرمایشی گران‌سنگ در روز دوم محرم و پس از ورود به سرزمین کربلا می‌فرماید: «اِنَّ النّاسَ عَبیدُ الدُّنْیا وَ الدِّینُ لَعْقٌ عَلى اَلْسِنَتِهِمْ یَحوطونَهُ ما دَرَّتْ مَعائِشُهُمْ فَاِذا مُحِّصوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّیّانونَ» به‌راستی‌که مردم بنده دنیا هستند و دین لقلقه زبان آن‌هاست، تا جایى که دین وسیله زندگى آن‌هاست، دین‌دارند و چون در معرض امتحان قرار گیرند، دین‌داران کم می‌شوند. (تحف‌العقول، ص۲۴۵)

برخی دیگر از مردم شام نیز از ترس آسیب معاویه و سربازانش ناچار به بیعت با یزید شدند. به‌هرحال معاویه پیش از مرگش با حیله تبلیغات، تهدید و تطمیع از مردم شام برای یزید بیعت گرفت.

معاویه در مورد شهرهای دیگر بلاد اسلامی نتوانست کاری از پیش ببرد و لذا به همان شام اکتفا کرد و در فکر بود تا با حیله‌های دیگری مردم آن شهرها چون مدینه و کوفه را نیز مجبور به بیعت کند.

نکته‌ای که ذکر آن خالی از فایده نیست آن است که یزید با همه جنایاتی که معاویه و خود او انجام دادند تا جانشین معاویه شود، اما عمر حکومت او تنها ۳ سال و ۶ ماه بود که تمام مدت آن‌را مشغول جنایات مختلفی برعلیه اسلام و مسلمین و مخصوصاً شیفتگان و ارادتمندان اهل بیت علیهم‌السلام بود. در ۳ سال و اندی حکومت یزید، سال اول به جنایت او در حق امام حسین علیه‌السلام و خانواده و یاران آن حضرت در کربلا گذشت. در سال دوم به خاطر اینکه برخی از شیعیان مدینه معترض بودند و علیه او فعالیت می‌کردند، سپاهی به‌سوی مدینه گسیل داشت که کل شهر را غارت کردند و فرمانده سپاه دستور داد همه مردم را به قتل برسانند. جنایت در مدینه به آنجا رسید که به سپاهش اختیار داد به‌مدت چند روز، مال و جان و ناموس مردم مدینه در اختیار آنان باشد و آن‌ها نیز انواع جنایات را مرتکب شدند که در تاریخ ذکرشده است. در سال سوم نیز با سپاهی بزرگ به مکه حمله برد و مردم از ترس جانشان به مسجدالحرام و خانه کعبه پناه بردند. اما سپاه یزید اعتنایی نکردند و به حمله خود ادامه دادند تا اینکه باعث شدند خانه خدا نیز تخریب شود. این‌ها خلاصه پرونده جنایات یزید است که البته هرکدام تفصیل خاص خود را می‌طلبد.

جنایات معاویه

با توجه به اینکه در شماره‌های آتی وارد بیان حرکت و قیام اباعبدا… علیه‌السلام خواهیم شد، لازم است پیش از ورود به آن مبحث، خلاصه‌ای از جنایات خود معاویه را نیز مرور کنیم. چرا که عده‌ای از کسانی که قصد فریب مردم این روزگار را دارند، سعی در تطهیر چهره معاویه دارند. در منابع و مدارک اهل سنت جنایات معاویه به‌تصریح بیان‌شده است که بدون ذکر منبع و به‌طور خلاصه ازاین‌قرار است:

  • به دست آوردن حکومت به‌وسیله شمشیر

اصل تعیین خلیفه مسلمین باید به دستور پیامبر (ص) باشد و جانشین پیامبر تنها با معرفی خود او پذیرفته می‌شود. اما عده‌ای از این اصل حقیقی منحرف شدند و تعیین خلیفه را به عهده شورا گذاشتند. معاویه حتی به همین میزان نیز راضی نشد و بدون تشکیل هیچ شورایی با جنگ و شمشیر خلافت را به دست گرفت و حتی به‌شیوه خلفای سه‌گانه نیز عمل ننمود.

  • به شهادت رساندن سبط اکبر پیامبر، امام حسن مجتبی علیه‌السلام

معاویه به صورت محرمانه و با ارسال صدهزار درهم به جعده دختر اشعث بن قیس کندی همسر امام مجتبی علیه‌السلام، به او قول داد که اگر امام حسن علیه السلام را به شهادت برساند او را به همسری یزید درخواهد آورد. بدین وسیله جعده آن حضرت را با ریختن زهر در آب آشامیدنی مسموم کرد و طولی نکشید بر اثر آن، امام حسن علیه السلام به شهادت رسید. در حقیقت معاویه قاتل امام حسن علیه‌السلام بود و پس‌ازاین جنایت نیز به وعده‌هایی که به جعده داده بود عمل نکرد.

  • به شهادت رساندن صحابه‌های بزرگ پیامبر (ص) و یاران امام علی علیه‌السلام

معاویه در جنگ‌هایی که با امیرالمؤمنین علیه‌السلام داشت بیشتر یاران آن حضرت را به شهادت رساند، ازجمله عمار یاسر که در شماره قبل اشاره شد. حجر بن عَدی که به راهب اصحاب آل محمد (ص) معروف بود و فرزندش او را مجبور کرد تا از امام علی علیه‌السلام بیزاری جویند و چون این کار را نکردند آن‌ها را به شهادت رساند. مالک اشتر نخعی را درراه استانداری مصر مسموم کرد و خلاصه بسیاری از اصحاب پیامبر و یاران امام علی علیه‌السلام به دست پلید معاویه به شهادت رسیدند.

  • دستور سبّ و لعن نسبت به امیرالمؤمنین علیه‌السلام به‌طور علنی

معاویه اولین کسی است که در اسلام سبّ اصحاب پیامبر (ص) را باب کرد و دستور داد در خطبه‌ها نسبت به امام جسارت کنند. به‌قدری در این کار جدیت داشت که برخی از خطبای شام وقتی فراموش می‌کردند که امیرالمؤمنین علیه‌السلام را مورد اهانت قرار دهند، احساس می‌کردند عبادتی از آنان فوت‌شده و به ابتدای سخن برمی‌گشتند تا جبران کنند.

  • خلیفه قرار دادن فرزند فاسق و بی‌دینش یزید که بیان آن گذشت.

موارد جنایات معاویه بسیار بیشتر از اینهاست، اما آنچه بیان شد مختصری بود که از منابع اهل سنت نقل گردید.

ادامه دارد …

این نوشته در صفحه ۷ شماره ۲۵۵۹ روزنامه سرخاب مورخه ۱۴ مهرماه ۹۵ مصادف با سوم محرم ۱۴۳۸ به چاپ رسیده است.

عبرت‌های داستان کربلا – بخش سوم

نوشتار پیشنهادی

منبر مکتوب 7 - احمد ذاکری

منبر مکتوب ۷ – بی‌نیازی

بسم الله الرحمن الرحیم مقدمه جوشید خونم از دل و شد دیده باز، تر / …

One comment

  1. سلام.وبسایتتون خیلی خوب و مفیده.به کارتون ادامه بدین
    ما در زمینه درب های ضد سرقت و ضد حریق فعالیت می کنیم.خوشحال
    میشوم از وبسایت ما دیدن کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *